السيد حامد النقوي
128
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي )
ظاهر است ، چنانچه انشاء اللَّه تعالى عنقريب بر تو واضح مىشود بلكه ظاهر مىگردد ، كه اينها خلفاى بر حق نزد اين حضرات بودند ، پس ثبوت تشيعشان در حقيقت ، ثبوت بطلان مذهب سينه است حسب اعترافشان و للّه الحمد على ذلك . اما آنچه گفته : اين عبارت پر بشارت با وجود نص بودن آن بر تشيع منصور دوانقى الخ . پس مجاب است به آنكه ثبوت تشيع منصور دوانقى ، كه مراد از آن تشيّع عام است ، اصلا ضرورى بأهل حق نمىرساند ، و مزعوم فاضل رشيد را بر كرسى ثبوت نمىنشاند ، زيرا كه در تشيع عام بسيارى از فرق هالكه داخلند ، كه ايشان نزد اهل حق حظى از نجات ندارند و مثل كفار مخلد في الناراند ، و مع ذلك نسبت تشيع عام هم باعتبار اوائل حال منصور است ، چه از عبارت « مجالس » ظاهر است كه منصور بعد خلاف علويه از آن هم برگشت ، و موافقت با اهل سنت و جماعت نمود ، و خلفاى ثلاثه را بر حضرت امير المؤمنين عليه السلام تقديم نمود و دشمنى آل علي آشكارا كرد . پس بعد ظهور اين شرور از منصور ، تشيع عام آن مغرور هم ، كه نفى خلافت ثلاثه و تفضيل جناب امير المؤمنين عليه السلام از ذاتيات آنست ثابت نشد ، و ذكر تشيع او بنابر اوائل حال ، قبل از اظهار كمال بغض و ضلال ، و آشكار كردن عداوت آل باشد . و بايد دانست كه عبارت فاضل رشيد دلالت دارد بر آنكه ثبوت تشيع منصور علاوه بر فوائد ثلاثه است كه از اين عبارت استنباط كرده ، حال آنكه هر دو فائدهء آخر مبنى بر همان تشيع منصور است ، پس وجهى